Wiedzę, która warto ocalić od zapomnienia

Żyjemy w przeświadczeniu, że wiemy coraz więcej i że ciągle nam wiedzy wszelakiej przybywa. Ale zapominanym o tym, że zapominamy. Zmienia się świat, zmieniają się warunki w jakich żyjemy. Ciągle uczymy się czegoś nowego. A zbędne czynności i wiedza niepotrzebna ulega zapomnieniu. Ale czy warto zapominać o swoim dziedzictwie?

Odtwarzanie dawnych technologii, dawnych zawodów, sposobów życia jest przygodą. Jest podróżą w czasie. Jest swoistym aktywnym muzeum. Nie oglądamy eksponatów za szybą w gablocie ale próbujemy żyć, tworzyć, doświadczać. Dzięki tej wiedzy o przeszłości nie tylko lepiej rozumiemy naszych przodków ale i lepiej rozumiemy teraźniejszość. Przypominamy sobie o tym, że jednak jesteśmy uzależnieni od przyrody i że nie możemy wszystkiego.

„Zanik (…) wiedzy o przyrodzie jest przerażający. Odbywa się setki razy szybciej niż zanikanie gatunków. Giną wiedza i systemy współżycia z przyrodą, które funkcjonowały tysiące lat. Ginie pamięć o tym, jak uprawiać, kosić, jakie zioła zbierać. Giną odmiany roślin.” (Łukasz Łuczaja)

Różnorodne grupy historyczne to nie tylko wakacyjna zabawa czy atrakcja turystyczna, To także poszerzenie wiedzy. Wiedzy zapomnianej, zagubionej. To archeologia eksperymentalna i w jakimś stopniu historyczny eksperyment.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s