Od sadzenia lasu w Dzierzgunach do dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego regionu

W poniedziałek jadę ze studentami sadzić las. Będziemy sadzili dęby w Leśnictwie Dzierzguny.
To okazja nie tylko do nauczania w formie projektu (czytaj więcej o projekcie jako formie dydaktycznej) i sympatycznego kontaktu z przyrodą, ale także jest to okazja do odkrywania miejsc zapomnianych (czytaj więcej o dawnej osadzie Dzierzguny). W taki sposób przeplata się dziedzictwo kulturowe i dziedzictwo przyrodnicze Warmii i Mazur.  

Ciągle uczę się wykorzystywania metody projektu w nauczaniu (czytaj także: od kół naukowych do projektów). I zbieram doświadczenia, aby lepiej dostosowywać kształcenie na poziomie wyższym do potrzeb absolwentów i rynku pracy.
Pojedynczy człowiek wiele zmienić i zdziałać nie może, ale warto postarać się o realizację tego "niewiele". Wcześniej trzeba samemu zrozumieć problem i sytuację. I poeksperymentować, nie zapominając o ewaluacji.

W połowie maja wybieram się także ze studentami na akcję do Nikielkowa. Tam mnie jeszcze nie było.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s